مرور MIT Technology Review · قسمت 2 از 2
از پیشبینی سیاسی سیلیکونولی تا بررسی محل تراشههای انویدیا
۵:۴۰رایگان
دو موضوع خبرنامهٔ دِ دانلود را مرور میکنیم و میپرسیم از یک نشانه چقدر میشود نتیجه گرفت.
قسمتهای این مجموعه
2 قسمتدربارهٔ این قسمت
دو موضوع خبرنامهٔ دِ دانلود را مرور میکنیم و میپرسیم از یک نشانه چقدر میشود نتیجه گرفت.
توضیحات کامل و منابع
دو موضوع خبرنامهٔ دِ دانلود را مرور میکنیم و میپرسیم از یک نشانه چقدر میشود نتیجه گرفت.
تولید مستقل شبگفتار با صدای ساختهشده با هوش مصنوعی.
این شبگفتار است. صدا با هوش مصنوعی ساخته شده. در مرور ام آی تی تکنولوژی ریویو، دو موضوع خبرنامهٔ دِ دانلود را کنار هم میگذاریم. یکی به قضاوت سیاسی سیلیکونولی مربوط است و دیگری به بحث بررسی محل تراشههای انویدیا. سؤال مشترک این است: یک نشانه دربارهٔ واقعیت چقدر به ما میگوید؟ از بخش اول شروع کنیم. یک شرکت فناوری ممکن است پیشبینی دقیقی دربارهٔ ظرفیت مرکز دادهاش داشته باشد. میتواند مصرف سرورها را ببیند، افزایش ترافیک را اندازه بگیرد و بر اساس آن حدس بزند چند دستگاه دیگر لازم دارد. در سیاست، همان شیوهٔ فکر کردن به همین سادگی جواب نمیدهد. شرکت دادهای که خودش تولید میکند را از نزدیک میبیند. ترجیح رأیدهندگان از جاهای بسیار بیشتری شکل میگیرد. دایرهٔ آشنایان یک مدیر، سرمایهگذارانی که با او حرف میزنند و خبرهایی که میخواند ممکن است بخشی از تصویر را پررنگ کنند و بخش دیگری را دور از دید نگه دارند. یک مثال فرضی بزنیم. مدیران چند شرکت در یک نشست میشنوند که سیاست صنعتی مشخصی طرفداران زیادی دارد. از دید شرکتها شاید آن سیاست خرید تجهیزات یا سرمایهگذاری را ساده کند. ولی کسی که در یک شهر صنعتی زندگی میکند ممکن است تجربهٔ دیگری داشته باشد. قیمت برق، شغلهای محلی و هزینهٔ زندگی برای او مهماند. حتی اگر هر دو طرف دربارهٔ رشد فناوری حرف بزنند، ممکن است چیزهای متفاوتی را در اولویت بگذارند. مشکل وقتی پیش میآید که جمع کوچک اول را جای تمام مردم بگذاریم. برای خواندن تحلیل رسانهای دربارهٔ این موضوع سه پرسش به کار میآید. چه کسی پیشبینی را انجام داده؟ پیشبینی دقیقاً دربارهٔ چه چیزی بوده؟ و چه شاهدی میتوانست ثابت کند که پیشبینی اشتباه است؟ اگر کسی فقط گفته اوضاع برای صنعت خوب پیش میرود، بعد از اتفاق هم میتواند چند جور آن حرف را تفسیر کند. اگر از اول گفته یک تصمیم مشخص در زمان مشخص رخ میدهد، بعداً میشود پیشبینی را با نتیجه مقایسه کرد. فرق میان باور قوی و پیشبینی آزمونپذیر در همین جزئیات دیده میشود. حالا از سیاست به بخش دوم خبرنامه برویم. در بحث تراشههای پیشرفته، سیاستگذار ممکن است بخواهد بداند سختافزاری که برای یک مقصد فروخته شده، کجا در حال کار است. این سؤال با دانستن شمارهٔ سریال یا نام خریدار جواب کامل نمیگیرد. شمارهٔ سریال میگوید دربارهٔ چه دستگاهی حرف میزنیم. سند خرید نشان میدهد در یک زمان چه کسی آن را خریده. بررسی محل، سؤال دیگری است و نیاز دارد بدانیم نشانهای که داریم دقیقاً از چه چیزی خبر میدهد. فرض کنید شرکتی صد پردازنده برای یک مرکز داده خریده است. فهرست دارایی شرکت میتواند نشان دهد هر پردازنده در کدام رک ثبت شده. حالا یکی از دستگاهها برای تعمیر به محل دیگری میرود. اگر فهرست قدیمی باشد، همچنان آن را در رک قبلی نشان میدهد. از طرف دیگر، دیدن یک اتصال شبکه فقط به اندازهٔ اعتبار اطلاعاتی که همراه آن است مفید خواهد بود. برای نتیجهگیری باید روشن باشد چه کسی داده را ثبت کرده، داده مربوط به چه زمانی است و در چه شرایطی امکان بررسی دوباره وجود دارد. این مثال دربارهٔ یک سامانهٔ فرضی است. در این بحث بهتر است سه عمل را جدا ببینیم. یکی مشاهده و ثبت اطلاعات دربارهٔ دستگاه است. دوم، بررسی اینکه آیا آن اطلاعات با انتظار خریدار، فروشنده یا نهاد ناظر میخواند. عمل سوم، تصمیم بعد از مشاهدهٔ اختلاف است. ممکن است فقط بررسی بیشتر لازم باشد. شاید اختلاف از خرابی، جابهجایی مجاز یا خطای ثبت آمده باشد. تصمیم دربارهٔ محدود کردن استفاده از دستگاه موضوع دیگری است. انویدیا در نوشتهٔ عمومیاش دربارهٔ نرمافزار اختیاری مدیریت مرکز داده، پایش تجهیزات را شرح داده و گفته تراشههایش ردیابی سختافزاری و قابلیت خاموشکردن از راه دور در خود ندارند. این موضع اعلامشدهٔ شرکت، با پرسشهای طراحی و اجرای طرحهای جداگانه فرق دارد. برای ارزیابی هر پیشنهاد مربوط به محل تراشه، میشود از چند سؤال استفاده کرد. نتیجه برای یک کشور است یا برای یک مرکز داده؟ اطلاعات چند وقت یک بار به روز میشود؟ اگر دستگاه موقتاً ارتباط نداشت، چه چیزی میدانیم و چه چیزی همچنان نامعلوم میماند؟ و چه کسی میتواند به نتیجه اعتراض کند؟ پاسخ اینها برای اپراتوری که باید سرویسش را سرپا نگه دارد و برای نهادی که دنبال اجرای سیاست است اهمیت دارد. یک علامت در سامانه به تنهایی توضیح نمیدهد چرا وضع دستگاه عوض شده است. آنچه دو موضوع این خبرنامه را به هم نزدیک میکند، فاصله میان نشانه و نتیجه است. یک حلقهٔ کوچک از آدمها نمیتواند تمام جامعه را نمایندگی کند. یک دادهٔ فنی هم فقط به اندازهای که تعریف و آزموده شده دربارهٔ جهان بیرون حرف میزند. دفعهٔ بعد که یک پیشبینی سیاسی قاطع یا وعدهٔ ردیابی سختافزار دیدید، بپرسید چه چیزی واقعاً مشاهده میشود، چه نتیجهای از آن میگیرند و چه اطلاعاتی هنوز کم داریم. لینک خبرنامه و نوشتهٔ فنی انویدیا در صفحهٔ قسمت آمده است. این قسمت تولید مستقل شبگفتار است.